مقاله علمی(هپاتیت)
شامل سه فصل ( شناخت بیماری- دلایل ابتلا و راه انتقال – پیشگیری و درمان )
فصل اول: شناخت بیماری
هپاتیت یک بیماری ویروسی / عفونی است که باعث التهاب کبد می شود . هپاتیت انواع متفاوتی دارد که
شایع ترین آن هپاتیت AوBهستند وسایر انواع آن عبارنتد از هپاتیت G.E.D.Cوهپاتیت ناشی از چربی.
علائم ابتلا به هپاتیت شبیه علائم آنفلانزا مثل خستگی - تب- تهوع- استفراغ - اسهال و بی اشتهایی است که در ابتدای بیماری مشاهده می شود اما بعد از چند روز زردی چشمها و پوست در اثر تجمع (بیلی روبین) خون – تیره شدن رنگ ادرار یا اجابت مزاج روشن به رنگ خاک رس یا سفید ابتلا به بیماری را خبر می دهد.
فصل دوم:دلایل ابتلا و راه انتقال که نسبت به نوع آن متفاوت است به این ترتیب که :
هپاتیت AوEدر اکثر موارد از راه آب یا غذا وارد بدن می شوند بخصوص صدف خام که توسط آب فاضلاب آلوده شده باشد.
البته مصرف روغن های نباتی و جامد و استفاده از مواد غذایی وداروهای شیمیایی از جمله عوامل مهم ابتلا به بیماری محسوب می شوند.
هپاتیت Bاز راه آمیزشی – تزریق خون و تزریق یا سرنگ آلوده انتقال می یابد همچنین مادری که هپاتیت Bدارد ممکن است بیماری را به نوزادش انتقال دهد . در بعضی موارد همچنان علت بروز بیماری ناشناخته مانده است.
راههای انتقال هپاتیت D نیز همانند هپاتیت B می باشد .
هپاتیت C در بیشتر موارد از راه تزریق مواد مخدر داخل رگ - تزریق خون و سایر انواع مواجهه با خون یا محصولات در تماس با خون آلوده انتقال می یابد . البته لازم به ذکر است که در 40درصد موارد راه انتقال معلوم نیست .
در رابطه با هپاتیت C باید اضافه کرد که این بیماری ارتباط نزدیکی با HIV دارد به طوریکه افرادی که حامل HIV می باشند بخصوص بیمارانی که مواد مخدر تزریقی استفاده می کنند ممکن است که ویروس هپاتیتC رانیز با خود حمل کنند.
بیماری هپاتیت C در افرادی که حامل HIV هستند جدی تر و خطرناک تر است در واقع 50%تا90% افرادی که از طریق مواد مخدر به HIV آلوده شده اند همزمان به بیماری هپاتیت C نیز مبتلا می باشند .
ویروس هپاتیت C میتواند آسیب جدی به کبد برساند و در درمان HIV اثر منفی داشته باشد . از این رو در زمان معالجه HIV باید اطمینان حاصل کرد که فرد به هپاتیتC مبتلا نشده .
بسیاری از مبتلایان هپاتیت C از بیماری خود خبر ندارند اما پس از انجام آزمایش در صورت آلوده بودن می توان این بیماری را معالجه کرد حتی در مواردی که بیماری بصورت مزمن در آمده ( مواردی که بیماری به مدت طولانی در بدن شخص وجود دارد )
برای شروع درمان پزشک باید بخشی از کبد به نام BIOPSY را به کمک سرنگ در آورده تا میزان خسارت وارده به کبد را مشخص کند .
سپس پزشک برای معالجه یک داروی ترکیبی از دو دارو تجویز می کند . دوره درمان از شش ماه تا دوازده ماه به طول می انجامد در تمام این مدت به هیچ وجه بیمار نباید از مشروبات الکلی استفاده کند .
هپاتیت G الگوی انتقال مشابهی مثل هپاتیت C دارد. در بیشتر موارد از راه خون انتقال می یابد.
هپاتیت ناشی از چربی (NASH ( : در واقع نوعی از التهاب کبد است که با تجمع چربی همراه است که البته ارتباطی با دیگر انواع هپاتیت ندارد از طرفی با تجمع ساده چربی در کبد (کبدچرب یا استئاتوز کبدی) نیز متفاوت است چرا که کبد چرب سلولهای کبدی را تخریب نمی کند اما هپاتیت ناشی از چربی این کار را انجام می دهد .
این بیماری ممکن است با الکلسیم – دیابت قندی – بالا بودن چربی های خون چون کلسترول و تری گلیسیرید – چاقی و سوء تغذیه افراد ارتباط داشته باشد . کبد چرب حاد ممکن است در اثر سموم کبدی مثلآد.د.ت – بلع فسفر و تترا کلرید کربن و یا مصرف ناگهانی زیاد الکل رخ دهد یا ممکن است علتی برای آن پیدا نشود که البته در اکثر موارد همین طور است .
فصل سوم : پیشگیری و درمان
در رابطه با پیشگیری هپاتیت عواملی وجود دارد که خطر ابتلا به بیماری را افزایش می دهد از جمله :
*مسافرت به مناطقی که بهداشت نامناسبی دارند
*بی بندوباری
*تزریق مواد مخدر در داخل رگ
*مصرف الکل
*تزریق خون
*کارکنان پزشکی و سایر شغل های خطر ساز
*مهدکودک ها وسایر مراکز نگهداری
*دیالیز
*تغزیه نامناسب
*وجود بیماری که باعث کاهش مقاومت بدن شده باشد
اما برای جلوگیری از ابتلا بایداز نکات زیرپیروی کرد :
*از مصرف روغن نباتی و مواد شیمیایی اکیدا خود داری کرد
*اگر با فرد هپاتیتی درتماس بوده اید باپزشک خود در رابطه با تزریق گاما گلوبولین برای پیشگیری یا کاهش خطرهپاتیت مشورت کنید
*اگر در زمره افرادی هستید که خطر هپاتیت آنها را تهدید می کند مثل کارکنان بیمارستانها و دندانپزشکان واکسن هپاتیت AوB را دریافت کنید . واکسن سایر انواع هپاتیت ویروسی در دست بررسی است گاهی ممکن است ایمونوگلوبولین لازم شود.
در زمان آغازدرمان زردی و سایر علائم به حداکثر می رسند وسپس بعد از سه الی شانزده هفته به تدریج نا پدید می شوند .اکثر افرادی که وضعیت سلامتی خوبی دارند در عرض یک الی چهار ماه بهبود می یابند.درصد کمی از افراد دچار هپاتیت مزمن می شوند .با بهبود از هپاتیت ویروسی ایمنی بالایی نسبت به آن ایجاد می شود.
افرادی که دچار هپاتیت مزمن هستند ممکن است در ظاهر سر حال بنظرآیند اما این خطر که ممکن است بیماری را به خانواده انتقال دهند وجود دارد.
برای درمان باید بررسی های تشخیصی که عبارتند ازآزمایش خون برای شناسایی عفونت و همچنین بررسی کار کبد ودرنهایت نمونه برداری ازکبد در موارد حاد و مزمن انجام شود.
اکثر بیماران هپاتیتی را می توان بدون خطر زیاد در منزل تحت مراقبت قرار داد.جداسازی کامل بیمار ضروری نیست اما فرد بیمار باید وسایل جداگانه ای برای خوردن و آشامیدن داشته باشد یا از وسایل یکبار مصرف استفاده کند .
اگر هپاتیت دارید یا با افراد هپاتیتی در ارتباط هستید مرتب دستان خود رابشویید.
تصیه می شود تا رفع زردی و بازگشت اشتها استراحت در رختخواب انجام گیرد.زمان بازگشت به کارهای روزمره در افراد مختلف متفاوت است .
علی رغم نداشتن اشتها خوردن وعده های غذائی کوچک و متعادل به بهبود بیماری کمک خواهد کرد . روزانه حداقل هشت لیوان آب بنوشید وهرگز الکل ننوشید.