پزشكان متخصص قلب معتقدند قلب اهدايي بيماران مسن، مبتلايان به هپاتيت و حتي قلب ناقص براي بيماراني كه در انتظار پيوند عضو هستند قابل استفاده است.
ساليانه صدها بيمار درانتظار پيوند قلب جان خود را از دست مي دهند و براي كساني كه در بدترين شرايط به سر مي برند، دريافت يك قلب ناقص بهتر از آن است كه هيچ قلبي به آنها پيوند نشود.
پيوند عضو اغلب تنها راه نجات مبتلايان به نارسايي پيشرفته قلبي است.
تنها در آمريكا، حدود پنج ميليون تن دچار نارسايي قلبي هستند و طبق برآوردها، نيمي از آنان ظرف مدت پنج سال بعد از تشخيص بيماري، جان خود را از دست مي دهند.
ميزگرد جراحان پيوند قلب، متخصصان قلب، متخصصان تهيه عضو با انتشار گزارشي در مجله انجمن قلب آمريكا باعنوان «گردش خون»، اعلام كردند ساليانه حدود شش تا هشت هزار بيمار در فهرست انتظار پيوند قلب قرار مي گيرند اما فقط حدود دو هزار و ۵۰۰ قلب براي پيوند موجود است.
هر ساله حدود ۱۷درصد از بيماران در فهرست انتظار عضو جان خود را از دست مي دهند اما فقط حدود ۳۹درصد از قلبهاي اهدايي پيوند مي شود.
اين ميزگرد به مراكز پيوند عضو توصيه كرده است در مورد برخي معيارهاي مورد استفاده درانتخاب قلب كه بعد ازمرگ فرد اهدايي در دسترس قرار مي گيرد بايد آسان گيري شود.
دكتر «جاناتان زاروف» ازمركز پزشكي دانشگاه كاليفرنيا در سانفرانسيسكو و رئيس اين ميزگرد مي گويد اجراي اين توصيه ها مي تواند ميزان اهداي قلب را افزايش دهد.
بطور مثال بسياري از مراكز بطور خودكار قلب اهداكنندگان بالاي ۵۵سال را نمي پذيرند اما اين هيأت دريافته است بيماران گروه پرخطر مي توانند بدون هيچ مشكلي از قلب سالم يك اهداكننده مسن بهره مند شوند.
بيماران مبتلا به عفونت هپاتيت نيز مي توانند بدون هيچ خطري تحت پيوند قلب از يك بيمار ديگر مبتلا به هپاتيت قرار گيرند. اين ويروس از طريق اهداي عضو منتقل مي شود اما اگر بيمار گيرنده پيوندخود قبلاً به اين ويروس مبتلا شده باشد، ديگر مسأله اي ايجاد نخواهد شد.
واشنگتن ـ رويتر